ဘဝဆိုတဲ့ဇာတ္ဆရာ
“ဘ၀ဇာတ္ဆရာ အလိုက် ငိုျပရတဲ့ ကၽြန္မဘ၀ပါရွင္” ဆိုတဲ့ သီခ်င္းလုိပါပဲ။ မင္းသမီးးဟာ ဇာတ္ဆရာရဲ႕အလိုက်ေအာင္ ကျပၾကရပါတယ္။ အခုေခတ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒါရိုက္တာေပါ့။
ဇာတ္ဆရာ(သုိ႔)ဒါရိုက္တာက ငုိျပရမယ္ဆိုရင္ ငိုၾကရတယ္။ ရီျပရမယ္ဆိုရင္ ရီၾကရတယ္။ လြမ္းျပရမယ္ဆိုရင္ လြမ္းၾကရပါတယ္။
ထို႔အတူပါပဲ ဘ၀သံသရာအတြင္း က်င္လည္ေနၾကတဲ့ သံုးဆယ့္တစ္ဘံု သားမ်ားဟာ ဘ၀သံသရာမွာ ကံစီမွန္ရာ၊ ကံရဲ႕အလိုက် ကျပေနၾကရ ပါတယ္။
လူ၊နတ္၊ျဗဟၼာ သတၱ၀ါေတြဟာ
မိမိျပဳထားတဲ့အတုိင္း ကံစီမံရာကုိ တိတိက်က် ခံယူေနၾကရပါတယ္။
မေကာင္းတဲ့ ကံရဲ႕ အစီအမံကို ခံရၿပီဆုိရင္ တရားရံုးမွာလို အယူခံ၀င္လို႔လည္း ရတဲ့အရာမ်ဳိးမဟုတ္ပါ။ ျပဳခဲ့တဲ့မေကာင္းကံရဲ႕အက်ဳိးဆက္ကို တိက်ျပတ္သားစြာ ခံယူၾကရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္လို႔ လူအမ်ားဟာ မေကာင္းတဲ့ကံကို ျပဳတုန္းက ျပဳခဲ့ၾကၿပီး၊ ခံယူၾကရတဲ့အခါမွာက်ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အက်ဳိးခံစားရမလဲဆိုတာကို ဘယ္သူမွ သိေအာင္
မႀကိဳးစားၾကဘဲ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ လူ႔သဘာ၀ပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ ေကာင္းတာေလးလုပ္မိၿပီဆိုရင္ေတာ့
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အခုပဲ သူေဌးျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့သူခ်ည္းပါပဲ။
ဒါနဲ႔စပ္လို႔ ကံရဲ႕အက်ဳိးေပးရာကာလကို ဘုရားရွင္က….
(၁) မ်က္ေမွာက္ခံစားရတဲ့အက်ဳိးကံ။
(၂) ဒုတိယဘ၀မွာ ခံစားရတဲ့အက်ဳိးကံ။
(၃) တတိယဘ၀မွ နိဗၺာန္ရတဲ့အထိတိုင္ ဘ၀မ်ားစြာမွာ ခံစားရတဲ့ အက်ဳိးကံ။
(၄)လံုး၀အက်ဳိးမေပးေတာ့တဲ့ကံ ဆိုၿပီး ေလးမ်ဳိးေဟာပါတယ္။
(၁) ျပဳလိုက္တဲ့ကံဟာ ေဇာ ခုႏွစ္ခ်က္ရွိတဲ့အနက္က ပထမေဇာက ထက္သန္တယ္ဆိုရင္ အခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာပဲ ထင္ထင္ရွားရွား အက်ဳိးေပးပါတယ္။မ်က္ေမွာက္ဘ၀ အက်ဳိးေပးတဲ့ေနရာမွာ ႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္။
ပထမတစ္မ်ဳိးက ရင့္က်က္တဲ့ကံ ျဖစ္တယ္။ ထိုကံေၾကာင့္ ခုႏွစ္ရက္အတြင္း အက်ဳိးေပးတတ္ ပါတယ္။
ဒုတိယတစ္မ်ဳိးက (၇)ရက္အတြင္းမွာအက်ဳိးမေပးေပမယ့္ အခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာ မေသခင္ေတာ့ သူကအက်ဳိးေပးပါလိမ့္မယ္။
ပထမရင့္က်က္တဲ့ကုသုိလ္ကံအက်ဳိးေပးတဲ့အေနနဲ႔ေျပာရရင္ မဟာဒုတ္ဆိုတဲ့အမ်ဳိးေကာင္းသားဟာ ကႆပဘုရားရွင္က ဆြမ္းလွဴခဲ့တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ခ်က္ျခင္း စီးပြားတိုးတက္ၿပီး သူေဌးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ေမာင္ပုဏတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ အရွင္သာရိပုတၱရာကို ဒန္ပူနဲ႔ ဆြမ္းတို႔ကို လွဴဒါန္းရတဲ့ အတြက္ ေန႔ျခင္း သူေဌးႀကီးဘ၀ ေရာက္ခဲ့ရတယ္။
ကာက၀ဠိယဇနီးေမာင္ႏွံဟာလဲ အရွင္မဟာကႆပကို ဆြမ္းလွဴရတဲ့အတြက္ ခ်က္ျခင္း သူေဌး ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။
ဒါ့အျပင္ မေကာင္းတာေတြျပဳၿပီး မ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာပဲ ခံရတဲ့သူမ်ားလဲရွိပါေသးတယ္။ ရွင္ေဒ၀ဒတ္ဟာ ဘုရားရွင္ကို ျပစ္မွားမိတဲ့အတြက္ ဒီဘ၀မွာပဲ ေျမမ်ဳိခံရပါတယ္။
နႏၵလုလင္ဟာ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီမကို မတရားျပဳက်င့္တဲ့အတြက္ ဒီဘ၀မွာပဲ ေျမမ်ဳိခံရပါတယ္။
နႏၵ ဆိုတဲ့ႏြားသတ္သမား ဟာ ႏြားလွ်ာကို ျဖတ္ပီး ကင္စားတဲ့အတြက္ စားတုန္းခဏမွာ သူ႔ရဲ႕လွ်ာလဲ ျပဳတ္က်ခဲ့ရတယ္။
မၾကာေသးခင္က အင္တာနက္ေပၚက youtube မွာ သတင္းတစ္ခု ၾကည့္လိုက္ရတယ္။ သတင္းဆိုတာထက္ ဗီဒီယိုဖိုင္ေလး တစ္ဖိုင္ ၾကည့္လုိက္ရတာပါ။ ထိုဇာတ္လမ္းေလးက တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ကို ျပန္ၿပီး ဗီဒီယိုရိုက္ထားတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။
ၾကည့္လိုက္ရတာေလးကုိ တင္ျပရရင္ ရြာတစ္ရြာမွာ အသက္ႀကီးတဲ့လင္မယားနွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူတို႔မွာ အရြယ္ေရာက္ေနတဲ့ သမီးေလးတစ္ေယာက္လဲရွိတယ္။
သမီးျဖစ္သူဟာ မိန္းခေလးဆိုေပမယ့္ ၾကမ္းတမ္းတယ္။ ၾကမ္းတမ္းသေလာက္ အေျပာအဆိုလဲ ၾကမ္းတယ္။ တစ္ေန႔ အေမျဖစ္သူမွာ ကိုယ္၀န္ရလာပါတယ္။ ကိုယ္၀န္ရင့္မာေနတဲ့အေမဟာ ကိစၥတစ္ခုကို မႏိုင္မနင္းျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ သမီးျဖစ္သူကို ခိုင္းပါတယ္။
ဒါကို သမီးျဖစ္သူက
“အသက္ႀကီးမွ ကမ်င္းေၾကာထတာကိုး၊ မလုပ္ေပးႏုိင္ဘူး” လို႔ အေမကို မေျပာသင့္တာေတြေျပာကာ အေမခိုင္းတာ ေတြကိုလဲ မလုပ္ေပးဘဲ ေနပါတယ္။
သမီးျဖစ္သူက အေမကို အျမင္ေစာင္းေနပံုရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အေမကို ပါးရိုက္တဲ့အထိ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဳးလြန္ခဲ့ပါတယ္။
တစ္ေန႔ အေမျဖစ္သူ ဗုိက္နာလို႔
ရြာထဲကို လက္သယ္သြားေခၚေပးဖို႔ အေမက ခိုင္းတယ္၊ အဲဒီမွာလဲ အေမကို မၾကား၀ံ့မနာသာစကားေတြ ေျပာၿပီး လက္သယ္ေခၚဖို႔ ရြာထဲကို ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ လမ္းခုလတ္မွာ အေ၀းက ေခြးနက္ႀကီးတစ္သိုက္ သူမဆီကို ေျပးလာေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။
သူလဲ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး လာရာလမ္းကို ျပန္ေျပးခဲ့ပါတယ္။ ေျပးရင္းနဲ႔ တစ္ေနရာအေရာက္ ခလုတ္တုိက္ၿပီး ေျမႀကီးေပၚလဲက်ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခါ သူမရဲ႕ေျခလက္ေတြလဲ လုပ္လို႔မရေတာ့ဘဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ေျမႀကီးထဲျမဳပ္၀င္သြားပါေတာ့တယ္။
သူမအနီးတစ္၀ုိက္ ေျမႀကီးထဲက မီးေတာက္မီးလ်ံေတြ ထြက္လာၿပီး သူမခႏၶာကိုယ္ကို ေလာင္ကၽြမ္းခံခဲ့ရကာ ေနာက္ဆံုး ေျမႀကီးထဲ စုန္းစုန္းျမဳပ္ကာ ေျမမ်ဳိခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာ ယခုလက္ရွိမ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာ မေကာင္းတဲ့ကံရဲ႕အက်ဳိးကို ခံစားရတာပါ။
ၿပီးေတာ့ မ်က္ေမွာက္ဘ၀ မထင္မရွား မသိမသာအက်ဳိးေပးတာလဲရွိေသးတယ္။ အခုဘ၀မွာကုသုိလ္ေကာင္းမႈျပဳတဲ့အတြက္ ဂုဏ္သတင္းထြက္ျခင္း၊ ဘုန္းကံႀကီးမားျခင္း။ေရာင္းလုိ႔၀ယ္လို႔ေကာင္းျခင္းစတာေတြဟာ ကုသုိလ္နဲ႔စပ္လို႔ မ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာ မထင္မရွားမသိမသာ အက်ဳိးေပးပံုေလးပါ။
တစ္ခါ လက္ရွိဘ၀မွာ မေကာင္းတာေတြ ျပဳလုပ္မိတဲ့အတြက္ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္ခံရျခင္း၊ ဥစၥာပစၥည္းဆုတ္ယုတ္ျခင္းစတာေတြဟာ အကုသုိလ္နဲ႔စပ္လို႔ မ်က္ေမွာက္ဘ၀ မထင္မရွားမသိမသာ အက်ဳိးေပးတာေလးေတြ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ သိမွတ္ထားရပါမယ္။
(၂) ျပဳလိုက္တဲ့ကံဟာ ေဇာ ခုႏွစ္ခ်က္ထဲက ေနာက္ဆံုး ခုႏွစ္ခုေျမာက္ေဇာ ထက္သန္တယ္ဆိုရင္ ေသၿပီး ဒုတိယဘ၀မွာ အက်ဳိးေပးပါတယ္။
ကုသိုလ္ကံအက်ဳိးေပး အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ဓမၼပဒအ႒ကထာ၊ ၀ိမာန၀တၳဳစတာေတြမွာ လာတဲ့ မ႒ကု႑လီ ၊ ဆတၱမာဏ၀ ၊လာဇာနတ္သမီးတို႔ဟာ ဒုတိယဘ၀ နတ္ျပည္ေရာက္ရပါတယ္။
မေကာင္းတာနဲ႔စပ္လို နႏၵလုလင္၊ အဇာတသတ္တို႔ဟာ မေကာင္းကံေၾကာင့္ ဒုတိယဘ၀မွာ မလြဲမေသြ ငရဲက်ခံ ၾကရပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ ပါဠိေတာ္မ်ားမွာ အလားတူအေၾကာင္းအရာမ်ား အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။
ရွိေစေတာ့…တစ္ေန႔ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္ စာေရးသူထံ ေရာက္လာၿပီး၊ ေယာကၤ်ားျဖစ္သူရဲ႕ ၃၉-ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔အထိမ္းအမွတ္အတြက္ ဆြမ္းလာ ကပ္ၾကပါတယ္။
စာေရးသူက
“အခုေခတ္မွာလဲ အေဖအေမကို ေစာ္ကား၊ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ေစာ္ကားခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီဘ၀မွာပဲ ေျမမ်ဳိခံခဲ့ရတယ္”လို႔ အင္တာနက္သတင္မွာပါလာတဲ့အေၾကာင္းအရာကို စကားစပ္မိလို႔ ေျပာျပပါတယ္။
အလွဴ႕ဒကာက “အရွင္ဘုရား…ကံတရားဟာ ေကာင္းတာလုပ္သူဖို႔ အဆင္ေျပေစေပမယ့္ မေကာင္းတာလုပ္သူအဖို႔ ေၾကာက္စရာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ သိတာေလး ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ အရွင္ဘုရားလဲ စာေရးၿပီး စာဖတ္သူမ်ားအတြက္ အသိတရား ရေစတာေပါ့ဘုရား” လို႔ ေလွ်ာက္ထားလာတဲ့အတြက္ ထိုဒကာေျပာတဲ့ အတုိင္း ျပန္လည္ေဖၚျပေပးလိုက္ပါတယ္။
တစ္ခါတုန္းက မင္းဘူးနယ္ဘက္မွာ မိသားစုတစ္စု ရွိတယ္၊ တစ္ေန႔ေတာ့
ကေလးတစ္ဦး ေမြးဖြားလာတယ္။ ကေလးက ေယာကၤ်ားေလးပါ။ ေမြးၿပီးတဲ့ေနာက္ ကေလးကို အႏွီးပုိင္းေလး ပတ္ေပးလိုက္တဲ့အခါမွာ ကေလးဟာ ငိုေတာ့တာပဲ။
ေနာက္ေတာ့ အႏွီးမပတ္ေပးေတာ့ဘဲ ကုိယ္တုန္းလံုးပဲ သိပ္ခဲ့ရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ရက္ကိုလ၊ လကိုႏွစ္ အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် လူၾကားထဲ အရွက္လံုေအာင္ အက်ႌ၊ေဘာင္းဘီ ေလးေတြ ၀ယ္ၿပီး၊ ၀တ္ေပးျပန္ေတာ့လဲ မ၀တ္ခ်င္ဘူးဆုိတဲ့ အမူအယာျပၿပီး ငုိေတာ့တာပါပဲ။
စကားေကာင္းေကာင္း ေျပာတတ္တဲ့ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါ အေဖလုပ္သူက
“သားရယ္…အ၀တ္မ၀တ္ခ်င္တာ ဘာျပဳလုိ႔လဲ၊ အေဖတို႔ အေမတို႔လဲ ၀တ္တာပဲဥစၥာ၊သားေလးလဲ ၀တ္ရမွာေပါ့၊ တကယ္လို႔ မ၀တ္ရင္ လူေတာထဲကို ဘယ္လိုသြားမွာလဲ သား..”
ေျပာေတာ့ သားျဖစ္သူက
“အေဖရယ္….သား အ၀တ္ေတြ ၀တ္ခ်င္တာေပါ့၊ တျခားသူေတြ ၀တ္ေကာင္းစားလွ၀တ္လာရင္ သားလဲ တအား၀တ္ခ်င္တာပါတယ္….၊ ဒါေပမယ့္ အေဖရယ္…သားေလ.. ဒီအ၀တ္ေတြကုိ ၀တ္လိုက္တာနဲ႔ မီးစနဲ႔အတို႔ခံရသလို သားခႏၶာကိုယ္ ပူေလာင္လြန္းလွ ပါတယ္” လို႔ျပန္ေျပာပါတယ္။
ဆက္လက္ၿပီး
“အေဖ…..သားေလ ပီးခဲ့တဲ့အရင္ဘ၀က အေၾကာင္းေတြ တစ္ခါတစ္ခါ ျပန္သတိရပါတယ္၊ သား အရင္ဘ၀တုန္းက ေယာကၤ်ားေလး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ လူငယ္တို႔သဘာ၀ လူေပါင္းမွားပီး မလုပ္သင့္တာ လုပ္ခဲ့မိပါတယ္။ တစ္ေန႔ သံုးစရာ၊ေသာက္စရာ ပိုက္ဆံမရွိတာနဲ႔ ရြာဦးဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကိုသြားၿပီး လံုး၀မ၀တ္ရေသးတဲ့ သကၤန္းေတြကို ခုိးယူၿပီး ေရာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီသကၤန္းခိုးခဲ့တဲ့အတြက္ အခုဒီဘ၀မွာ ခႏၶာကိုယ္ေပၚ အ၀တ္မကပ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္အေဖ…” လို႔ သားျဖစ္သူက မေမွ်ာ္လင့္တဲ့စကားမ်ားကို ေျပာဆိုလာပါတယ္။
အရြယ္ေရာက္လို႔ လူပ်ဳိအရြယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ခႏၶာကိုယ္ေပၚ အ၀တ္မ၀တ္ႏိုင္တာေၾကာင့္ ထိုကေလးဟာ လူသူမနီးတဲ့ ေတာထဲမွာပဲ သြားေနပါေတာ့တယ္။
တကယ္လို႔ ထမင္းစားခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕အေမအေဖအိမ္ကို လူေတြမသိေအာင္ တိတ္တဆိတ္ ျပန္လာၿပီး စားတတ္ပါတယ္။ စားၿပီးတဲ့အခါ ေတာထဲျပန္သြားတာ့တာပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ထိုကေလးဟာ ေတာထဲေနရတာေပ်ာ္လို႔မဟုတ္ပါဘူး။
အခ်ိန္ရွိသ၍ ကုိယ္တုန္း လုံးခ်ည္း ေနရတာဆိုေတာ့ အရြယ္ႀကီးလာေလေလ ပိုၿပီး ရွက္လာေလေလပါပဲ၊ ဒါနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကို ရင္မဆိုင္ခ်င္တာနဲ႔ ေတာထဲမွာ ပဲ ေနခဲ့ရရွာပါတယ္။ ဒါဟာ“ အရင္ဘ၀က ျပဳခဲ့တဲ့မေကာင္းမႈကံဟာ ဒုတိယဘ၀မွာ ခံစားရတာပဲ ”လို႔ ယူဆရပါတယ္။
(၃) ေဇာခုႏွစ္ခ်က္အနက္ အလယ္ေဇာငါးခ်က္က ထက္သန္တယ္ဆိုရင္ တတိယဘ၀ကေန နိဗၺာန္ေရာက္တဲ့
ဘ၀တုိင္ေအာင္ ၾကားကာလ ဘ၀မ်ားစြာမွာ အက်ဳိးေပးပါတယ္။
ကုသုိလ္ကံအက်ုဳိးေပးအေနနဲ႔ေျပာရရင္…သုမနသုတၱံမွာ..ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္က ရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါးအနက္ တစ္ပါးဟာ ၀ိပႆနာတရားအား ထုတ္တဲ့အျပင္ အလွဴဒါနကိုလဲ စြမ္းႏိုင္သေလာက္ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ရဟန္းဘ၀ကေန ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးတဲ့ေနာက္ အပါယ္ေလးပါး မလားေရာက္ရဘဲ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ လူခ်မ္းသာ၊နတ္ခ်မ္းသာ ကို ခံစားခဲ့ရပါတယ္။
မေကာင္းတာနဲ႔စပ္လို႔ ေျပာရရင္…ဗာရာဏသီျပည္ ဒိသာပါေမာကၡဆရာႀကီးဟာ တစ္ေန႔ ေသသူကို ရည္မွန္းၿပီး လွဴမယ္ လို႔ဆိုကာ ဆိတ္ကုလားတစ္ေကာင္ကို ေရခ်ဳိးၿပီး၊ ပန္းနံ႕သာေတြနဲ႔ လိမ္းျခယ္ေပးဖို႔၊ ပန္ကုန္းစြပ္ေပးဖို႔ တပည့္မ်ားအား ေျပာပါတယ္။ တပည့္မ်ားကလည္း ဆိ္တ္ကို ေရခ်ဴိးေပးကာ ပန္းကုန္းစြပ္ေပးၿပီး ကမ္းနားတစ္ခုမွာ ထားထားပါတယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာ ဆိတ္က ရယ္လည္း ရယ္တယ္၊ ငိုလည္း ငိုတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို တပည့္မ်ားက
“ဘာေၾကာင့္ ရယ္ၿပီး ဘာ့ေၾကာင့္ ငိုရတာလဲ” ဆိတ္ကို ေမးပါတယ္။
“ အခုမေမးပါနဲ႔ ၊ သင္တုိ႔ဆရာ ထံေရာက္မွ ေမးပါ” လို႔ ဆိတ္ကျပန္ေျပာပါတယ္။
ဒိသာပါေမာကၡဆရာထံေရာက္ေတာ့ တပည့္မ်ားရ႕ဲ ေျပာဆိုခ်က္နဲ႔ ငို ၊ ရယ္ရတဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဆိတ္ကို ေမးပါတယ္။
“ဆရာႀကီး က်ဴပ္ဟာ တစ္ခုေသာဘ၀တံုးက သင္လိုပဲ ဆရာႀကီးျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခုလိုမ်ဴိး ေသသူကိုရည္မွန္း အလွဴလုပ္ဖို႔အတြက္ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကို သတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီမေကာင္းမႈကံေၾကာင့္ ဘ၀ေပါင္း ၄၉၉ ဘ၀တိုင္ေအာင္ လည္ပင္းျပတ္ကာ ေသပြဲ၀င္ခဲ့ရပါတယ္။ အခုအခါမွာ ငါ့အတြက္ ေနာက္ဆံုးတစ္ဘ၀ပဲ ခံရေတာ့မွာပါ။ ဒါၿပီးရင္ လည္ပင္းျပတ္ေသရတဲ့ ဘ၀က လြတ္ပါၿပီဆိုၿပီး ေတြးမိလို႔ ရယ္မိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဆရာႀကီးလဲ ငါ့ကိုသတ္ၿပီး ဘ၀ငါးရာခံရအံုးမွာကို ေတြးမိၿပီး ဆရာႀကီးကို သနားလုိ႔ ငိုမိတာပါ” လို႔ ဆိတ္ကေျပာေတာ့ ဒိသာပါေမာကၡဆရာႀကီးလဲ ဆိတ္ကို မသတ္ေတာ့ဘဲ ခ်မ္းသာေပးလိုက္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကံက မ်က္ႏွာမလိုက္ပါဘူး။ တစ္ေန႔ ဆိတ္ဟာ ျမက္စားေနခိုက္ အနီးရွိ ေက်ာက္ျဖာေပၚကို မုိးႀကိဳးထိမွန္ကာ ေက်ာက္ခ်ပ္တစ္ခုလြင့္ထြက္လာၿပီး ဆိတ္ရဲ႕ လည္ပင္းကို ျဖတ္မိရက္သား ျဖစ္သြားပါတယ္။
ဒီအေၾကာင္းအရာမွာ ျပဳခဲ့တဲ့အကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ ဒုတိယဘ၀မွာလဲ ခံရသလို တတိယကေန ဘ၀မ်ားစြာမွာလဲ မေကာင္းက်ဳိးခံစားရတယ္ဆိုတာပါ (မတကဘတၱဇာတက)။
(၄) ကိုယ္ျပဳလုပ္လုိက္တဲ့ ေကာင္း၊ မေကာင္း ဆိုတဲ့ေဇာ ေစတနာေတြဟာ အေၾကာင္းမသင့္ အခြင့္မသာေတာ့ဘဲ ဆိုင္ရာကာလေတြမွာ အက်ဳိးမေပး ေတာ့ဘဲ အလိုလို ကြယ္ေပ်ာက္သြားတဲ့ကံ ျဖစ္တယ္။
“သဲထဲေရသြန္”ဆိုတဲ့စကားပံုလုိပဲ ကိုယ္လုပ္လုိက္တာေတြဟာ အက်ဳိးခံစားခြင့္ မရေတာ့တာကို ဆိုလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကံ နဲ႔စပ္လို႔ ဆန္းၾကယ္လွတဲ့အတြက္ ေျပာလို႔ ကုန္ႏုိင္ဘြယ္ မရွိပါ။အခ်ဳပ္ေျပာလိုတာကေတာ့ ကံဆိုတဲ့ဒါရိုက္တာႀကီးရဲ႕အလိုက်အတုိင္း ဘ၀မင္းသားမင္းသမီးမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ စာခ်စ္သူမ်ား ကိုယ္တုိင္ ကျပ အသံုးေတာ္
ခံေနၾကရပါတယ္။
အဲဒီအခါမွာ မေကာင္းတဲ့ဒါရုိက္တာထက္ ေကာင္းတဲ့ဒါရုိက္တာရဲ႕လမ္းညြန္မႈကို ယူရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါမွလဲ ခ်မ္းသာၿပီး အဆင့္ျမင့္တဲ့ ဘ၀မင္းသားမင္းသမီးမ်ားျဖစ္လာၾကမွာပါ။ ေကာင္းတဲ့ဒါရုိက္တာဆုိတာ အျခားမဟုတ္၊ ေကာင္းတဲ့ကံတရား မ်ားသာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ….။
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။
ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္)
Comments
Post a Comment